Wie houdt toezicht op de toezichthouders?

Elke WIllemsen - 15 januari 2014

Het kabinet wil dat de financiële sector vanaf 2015 alle toezichtkosten voor de AFM en DNB zelf gaat betalen, terwijl diverse kredietbemiddelaars en adviseurs pleiten voor minder bemoeienis van de toezichthouders. Tussen de discussie door rest de vraag: wat is het beste voor de consument?

Wie draait er op voor de kosten? Het is niet de eerste discussie met dit onderwerp. In het regeerakkoord spraken de PvdA en VVD al af dat de overheidsbijdrage aan de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en De Nederlandsche Bank (DNB) in 2015 wordt afgeschaft. Zo hoopt het kabinet bijna 40 miljoen euro te besparen, dat door de markt moet worden opgevangen. Iets waar de financiële sector niet op zit te wachten en op grote schaal bezwaar tegen maakt.  

In plaats daarvan zeggen kredietbemiddelaars en financieringsadviseurs, verenigd in de VFN en deNVF; laat de toezichthouders niet wettelijk gerelateerde taken juist afbouwen. Geen bemoeienis meer met wetgeving en consumentenvoorlichting, dat zou de kosten moeten beperken.      

Minder hoor je over wat het beste is voor de consument. Want wat zou de afschaffing van de overheidsbijdrage betekenen voor hen? En is het in het voordeel van de consument als werkzaamheden van de toezichthouders worden ingeperkt?

Oplopende consumentenkosten

Al jaren lopen de kosten voor het toezicht op. De overheid draagt in 2014 nog ruim 39 miljoen euro bij aan het budget van DNB en de AFM, dat in totaal bijna 220 miljoen euro bedraagt. Volgens eenbrief van De Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) gaat het om een kostenstijging van ongeveer 66 miljoen in 2000 tot ruim 200 miljoen in 2012. Een verdrievoudiging, constateert ook het Verbond van Verzekeraars. De vrees is dat de kosten alleen nog maar gaan toenemen, aangezien er door de komst van de BankenUnie in 2014 nog een vorm van toezicht wordt ingevoerd op Europees niveau.

De VFN spreekt zo van een lastenverzwaring voor de financiële sector, wat een lasten verzwarend effect heeft voor de consument. Men is bang dat als de overheid niet meer meebetaalt aan het toezicht, er ook geen moeite meer wordt gedaan om de stijging ervan in te perken. En de uiteindelijke kosten komen veelal via tarieven voor financiële dienstverlening weer… op het bord van de consument.

Consument op één

Naast de VNF, NVF, NVB, banken, verzekeraars en vermogensbeheerders vindt ook de Consumentenbond dat de afschaffing van de overheidsbijdrage daarom moet worden herzien. Niet omdat de financiële sector de extra kosten niet zou kunnen dragen. Volgens berekeningen van RTL Z kan de sector die namelijk best lijden. In een brief aan het Ministerie van Financiën stelt de Consumentenbond echter dat als het toezicht volledig door private partijen wordt betaald dit ten nadele is van het publiekelijke belang.

'Als het kabinet zijn zin krijgt, groeit het risico dat het toezicht in de toekomst weer een ondergeschoven kindje wordt', zegt Bart Combée, directeur van de Consumentenbond hier. Hij vervolgt: 'Goed toezicht op de financiële sector is  in ieders belang. Als je de financiering ervan alleen aan de sector overlaat, loop je het risico dat er te weinig geld voor wordt uitgetrokken.’

Een inperking van de taken van de toezichthouders naar pure wettelijk gerelateerde werkzaamheden zou kunnen betekenen dat het consumentenvertrouwen in de financiële sector weer zou afnemen.

Voorstellen

Vanuit de financiële sector zijn er al meerdere partijen die middels een brief alternatieven of voorstellen hebben voorgedragen aan het kabinet omtrent de bekostiging van de toezichthouders. Zo wil de vereniging van vermogensbeheerders (DUFAS) dat er een budgettair plafond wordt vastgelegd in de wet, stelt de VFN voor om taakstellingen op te leggen aan toezichthouders om bepaalde activiteiten en programma’s te ontmoedigen en de Consumentenbond wil dat de overheid blijft meebetalen. Een reactie van het Ministerie laat nog op zich wachten.    

Wbft

Het voorstel van het kabinet heeft betrekking op de Wbft, oftewel de ‘Wet bekostiging financieel toezicht’, die in 2013 is ontstaan uit de samenvoeging van diverse losse wetsartikelen die betrekking hadden op toezicht. De Wbft biedt een overzicht van de bekostiging van het financieel toezicht in Nederland en moest o.a. meer duidelijkheid geven over welk deel van de kosten door de overheid wordt gedragen en welk deel door de financiële sector.  


ma t/m vrij 9 - 21 & za 10 - 17

Chat bezet